<\/p>\n\n\n\n
,,Mieszka\u0142a te\u017c w Jafie pewna uczennica o imieniu Tabita, co znaczy Dorkas. Jej \u017cycie wype\u0142nione by\u0142o dobrymi uczynkami i udzielaniem ja\u0142mu\u017cny\u201d Dz 9-36<\/em><\/p>\n\n\n\n Olbrzymie stadiony wype\u0142niony tysi\u0105cami ludzi, zespo\u0142y muzyczne korzystaj\u0105ce z najnowszego sprz\u0119tu, doskonale skrojone utwory, porywaj\u0105ce kazanie, modlitwa wyciskaj\u0105ca \u0142zy wzruszenia, ludzie biegn\u0105cy odda\u0107 swoje \u017cycie w r\u0119ce Boga, ksi\u0105\u017cki sprzedawane w tysi\u0105cach egzemplarzy, milionowe zasi\u0119gi w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych itd. itp. Patrzysz i my\u015blisz jakie to wspania\u0142e!<\/p>\n\n\n\n I ja nie mam wcale zamiaru dzisiaj z tym polemizowa\u0107. Chc\u0119 za to powiedzie\u0107 o czym\u015b szalenie wa\u017cnym. O zwyk\u0142ej cichej codzienno\u015bci. Kiedy m\u00f3wca wyjedzie, zesp\u00f3\u0142 zwinie sprz\u0119t a ludzie si\u0119 rozjad\u0105 po ca\u0142ym kraju. Kiedy zamknie si\u0119 media spo\u0142eczno\u015bciowe i stron\u0119 w kolejnym poradniku w rodzaju ,,Dziesi\u0119\u0107 kluczy do dziesi\u0119ciu zwyci\u0119stw Chrze\u015bcijanina\u201d. Co wtedy? Dla mnie to chwila w kt\u00f3rej przychodzi na nas wielki test spraw ma\u0142ych. Albowiem w\u0142a\u015bnie te sprawy s\u0105 sednem naszej wiary. Nie wielkie wydarzenia, nie wspania\u0142e nabo\u017ce\u0144stwa ale codzienno\u015b\u0107. Baden Powell, za\u0142o\u017cyciel skautingu, powiedzia\u0142 kiedy\u015b, \u017ce ka\u017cdy g\u0142upi, potrafi by\u0107 skautem ( po naszemu harcerzem ) przy \u0142adnej pogodzie. I co\u015b w tym jest. Wielkie wydarzenia daj\u0105 ,,kopa\u201d i to takiego od kt\u00f3rego mo\u017cna si\u0119 uzale\u017cni\u0107. (Bodaj\u017ce ojcowie Benedyktyni maj\u0105 na to taki ciekawy termin – ob\u017carstwo duchowe.) A wi\u0119c co si\u0119 z tob\u0105 dzieje kiedy na szarym koniu, w szarym p\u0142aszczu wje\u017cd\u017ca w nasze \u017cycie, ten wcale nieapokaliptyczny je\u017adziec zwany Szara Codzienno\u015b\u0107. Kiedy trzeba wsta\u0107 w poniedzia\u0142ek i rozpocz\u0105\u0107 ca\u0142\u0105 mas\u0119 male\u0144kich spraw. Wtedy w\u0142a\u015bnie nasze podej\u015bcie do owych spraw definiuje nas jako Chrze\u015bcijan. Bo nasza droga, nasza wiara rozgrywa si\u0119 w takim mikro\u015bwiecie! Miliony spraw najmniejszych: gest\u00f3w, decyzji, s\u0142\u00f3w, reakcji kt\u00f3re s\u0105 nasz\u0105 codzienno\u015bci\u0105. Tu, a nie na wielkich eventach wygrywamy lub przegrywamy nasze codzienne chodzenie z Bogiem. Tu jeste\u015bmy lub nie jeste\u015bmy tymi, kt\u00f3rzy sk\u0142adaj\u0105 \u015bwiadectwo zupe\u0142nie zmienionego \u017cycia. Rozmowa przy porannej kawie, korek na przeje\u017adzie kolejowym, kolejka w sklepie, e-mail od zdenerwowanego klienta, telefon ze szko\u0142y. Jak wtedy jest z nasz\u0105 \u015bwi\u0119to\u015bci\u0105? Albo inna sprawa. S\u0105siad kt\u00f3ry ma tak spuchni\u0119te nogi \u017ce nie mo\u017ce wej\u015b\u0107 po schodach a kt\u00f3rego spotykamy codziennie, p\u0142acz\u0105ce dziecko, przeklinaj\u0105ca grupka m\u0142odzie\u017cy, g\u0142upi brudny film na p\u0142atnej platformie. Jak podchodzimy do takich sytuacji, kt\u00f3rych wymienia\u0107 m\u00f3g\u0142bym tysi\u0105ce a wszystkie sprowadzaj\u0105 si\u0119 do pytania: jak post\u0119pujemy na co dzie\u0144? Jak si\u0119 ma nasze chrze\u015bcija\u0144stwo w skali jeden do dziesi\u0119\u0107 kiedy nikt nie patrzy, lub kiedy nikt wok\u00f3\u0142 nie wie, \u017ce my wierzymy! Inne pytanie czy w dzisiejszych czasach, w kt\u00f3rych dobro nazywane jest z\u0142em a z\u0142o dobrem mo\u017cemy z lekkim sercem pozwoli\u0107 sobie na anonimowo\u015b\u0107 wiary? Bo czy my w og\u00f3le m\u00f3wimy o Panu Bogu? Ale nie cytuj\u0105c i przerzucaj\u0105c si\u0119 na wersety mojej racji. Czy m\u00f3wimy o Panu Bogu naszymi codziennymi uczynkami? Czy pokazujemy Go przez u\u015bwi\u0119cenie spraw najmniejszych, modlitw\u0105 zwyk\u0142ych \u017cyczliwych gest\u00f3w, s\u0142\u00f3w obdartych z wulgaryzm\u00f3w, jako\u015bci\u0105 tego co s\u0142uchamy, ogl\u0105damy, nawet tego jak wygl\u0105damy?<\/p>\n\n\n\n Definiuje nas ,,\u015bwi\u0119to\u015b\u0107 spraw male\u0144kich\u201d, to co robimy dla drugiego cz\u0142owieka, dla bli\u017anich. Dla potrzebuj\u0105cych, s\u0142abych, z\u0142amanych, cierpi\u0105cych. Ale te\u017c dla zwyczajnych nudnych bli\u017anich, kt\u00f3rzy w\u0142a\u015bnie wylecieli z kr\u0119gu naszych \u015bwi\u0119tych zainteresowa\u0144 bo\u2026 nic z\u0142ego si\u0119 u nich nie dzieje. Co robimy dla samych siebie, bo to te\u017c wa\u017cne! Ka\u017cda rzecz kt\u00f3r\u0105 robimy ma znaczenie, ka\u017cda ma\u0142a sprawa wcale nie jest ma\u0142a. Ka\u017cdy wasz u\u015bmiech, \u017cyczliwy gest, pochylenie si\u0119 nad bli\u017anim jest wa\u017cne w oczach Boga. To W JAKI SPOS\u00d3B idziemy, jest dla nas sprawdzianem CZY idziemy za NIM. Deklaracje to dopiero pocz\u0105tek. Codzienne \u017cycie to sedno naszej wiary.<\/p>\n\n\n\n Mieszka\u0142a te\u017c w Jafie pewna uczennica o imieniu Tabita, co znaczy Dorkas. Jej \u017cycie wype\u0142nione by\u0142o dobrymi uczynkami i udzielaniem ja\u0142mu\u017cny. I sta\u0142o si\u0119 w tych dniach, \u017ce zachorowa\u0142a i umar\u0142a. Obmyto j\u0105 i po\u0142o\u017cono w sali na pi\u0119trze. A poniewa\u017c Lidda le\u017cy blisko Jafy, gdy uczniowie us\u0142yszeli, \u017ce jest tam Piotr, pos\u0142ali do niego dw\u00f3ch ludzi, prosz\u0105c, aby nie zwleka\u0142 z przyj\u015bciem do nich. Wtedy Piotr wsta\u0142 i poszed\u0142 z nimi, a gdy przyszed\u0142, wprowadzili go do sali na pi\u0119trze. Obst\u0105pi\u0142y go wszystkie wdowy, p\u0142acz\u0105c i pokazuj\u0105c tuniki i p\u0142aszcze, kt\u00f3re Dorkas im robi\u0142a, gdy by\u0142a z nimi. A Piotr wygoni\u0142 wszystkich, kl\u0119kn\u0105\u0142 i modli\u0142 si\u0119. Potem zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do zmar\u0142ej i powiedzia\u0142: Tabito, wsta\u0144! A ona otworzy\u0142a oczy i zobaczywszy Piotra, usiad\u0142a. On poda\u0142 jej r\u0119k\u0119 i podni\u00f3s\u0142 j\u0105, a zawo\u0142awszy \u015bwi\u0119tych i wdowy, pokaza\u0142 j\u0105 \u017cyw\u0105.<\/em><\/p>\n\n\n\n Zawsze niezmiernie mnie wzrusza posta\u0107 Tabity. Nie by\u0142a kim\u015b wielkim. Szy\u0142a ubrania. \u017by\u0142a pomagaj\u0105c ludziom. Nie zorganizowa\u0142a bodaj najmniejszej konferencji. Nie mia\u0142a zasi\u0119g\u00f3w. Nie napisa\u0142a poradnika ani nawet nie \u015bpiewa\u0142a w jakim\u015b zespole ( przynajmniej nie ma o tym wzmianki ). Szy\u0142a ludziom ubrania. Szy\u0142a ubrania dla wd\u00f3w czyli dla kobiet w bardzo ci\u0119\u017ckiej sytuacji. Dla swojej spo\u0142eczno\u015bci by\u0142a tak cenna \u017ce b\u0142agano o jej wskrzeszenie. Tabita by\u0142a specjalistk\u0105 od ,,\u015bwi\u0119to\u015bci spraw male\u0144kich\u201d. Pomy\u015blcie o tym dzisiaj.<\/p>\n\n\n\n Dobrej niedzieli<\/p>\n\n\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ,,Mieszka\u0142a te\u017c w Jafie pewna uczennica o imieniu Tabita, co znaczy Dorkas. Jej \u017cycie wype\u0142nione by\u0142o dobrymi uczynkami i udzielaniem ja\u0142mu\u017cny\u201d Dz 9-36 Olbrzymie stadiony wype\u0142niony tysi\u0105cami ludzi, zespo\u0142y muzyczne korzystaj\u0105ce z najnowszego sprz\u0119tu, doskonale skrojone utwory, porywaj\u0105ce kazanie, modlitwa wyciskaj\u0105ca \u0142zy wzruszenia, ludzie biegn\u0105cy odda\u0107 swoje \u017cycie w r\u0119ce Boga, ksi\u0105\u017cki sprzedawane w tysi\u0105cach egzemplarzy, milionowe zasi\u0119gi w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych itd. itp. Patrzysz i my\u015blisz jakie to wspania\u0142e! I ja nie mam wcale zamiaru dzisiaj z tym polemizowa\u0107. Chc\u0119…<\/p>\n